Tom Horn: ‘Ik wil niet vóór, maar naast de inwoners staan’

508
Tom Horn is de nieuwe burgemeester van de gemeente Epe. “Als je in een gemeente met verschillende kernen burgemeester mag zijn, vind ik dat een pré.”

Tom Horn wordt op 19 december 2019 beëdigd als burgemeester van de gemeente Epe. Op voorstel van de vertrouwenscommissie ging de gemeenteraad akkoord met de aanstelling. Tom Horn is 59 jaar, getrouwd en heeft 2 dochters. Hij is lid van de Raad van Toezicht van Parlan Jeugdhulp in Alkmaar. Daarvoor was hij onder meer wethouder en locoburgemeester in de gemeente Haarlemmermeer. Daags voor zijn beëdiging deed hij mee aan de rubriek ‘Standpunt’ in de Veluwe Actief-Krant van december.

Tom Horn (PvdA) volgt Hans van der Hoeve (VVD) op die tot 1 oktober 2019 burgemeester was van Epe. Onder meer op basis van een enquête onder de inwoners is in juni een profielschets vastgesteld. De vertrouwenscommissie selecteerde op basis van die profielschets Horn als meest geschikte kandidaat uit 26 sollicitanten. Diverse leden van de vertrouwenscommissie typeren hem als een nuchtere en analytische man, die snel kan schakelen. Uit de gesprekken kwam hij naar voren als een ervaren en krachtig bestuurder met verbindend vermogen. Ook zijn rol als voorzitter en als eindverantwoordelijke op het gebied van openbare orde en veiligheid zal hij overtuigend kunnen neerzetten. Verder is hij toegankelijk en benaderbaar, hij geeft aan niet vóór, maar naast de inwoners te willen staan. Hoogste tijd voor een nadere kennismaking in de rubriek ‘Standpunt’.

Wonen: Vaassen of Epe?
Tom Horn heeft ervaring met de dynamiek van verschillende kernen. Hij zal ongetwijfeld gewaarschuwd zijn voor de gevoeligheden tussen Vaassen en Epe. De logische openingsvraag is dus waar hij gaat wonen: in Vaassen of Epe? “Ik ben geboren en getogen Amsterdammer, maar vind kernen met hun eigen cultuur en gewoontes mooi. In Haarlemmermeer heb je 31 kernen. De sociale cohesie in de kernen spreekt me aan. Als je in een gemeente met verschillende kernen burgemeester mag zijn, vind ik dat een pré. We zijn op dit moment een woning aan het zoeken in de gemeente, ik ga zeker niet op en neer reizen.” Dan met een glimlach: “En Vaassen of Epe; het zou zomaar ertussenin kunnen zijn.”

De Veluwe of Noord-Holland?
“Lastig kiezen. Ik hou van de weidse polders, je kunt kilometers ver kijken. Ik heb er 33 jaar gewoond en ben 21 jaar in de politiek actief geweest, dus die herinneringen draag je mee in je hart. Maar ik heb de Veluwe altijd prachtig gevonden. Vroeger met m’n ouders gingen we hier al op vakantie en de laatste jaren zijn we hier vaak met de camper geweest. De bossen in combinatie met het IJsselgebied; dat is van een onwerkelijke schoonheid.”

‘Vergaderen is niet mijn doel in het leven’

Snel vergaderen of details uitspitten?
“Volgens mij is het geen ‘of-of’, maar soms ‘en-en’. Sommige onderwerpen vragen om een nauwkeurige beoordeling van de details en een langere vergadertijd, andere onderwerpen kunnen snel en praktisch worden afgehandeld. Maar vergaderen is niet ‘mijn doel in het leven’. Als het kan dus kort, maar voor een goede besluitvorming moet je ook de tijd kunnen nemen.”

Burgervader of ‘dossierkraker’?
“Voor de mensen wil ik in eerste instantie ‘burgervader’ zijn, zeker bij lief-en-leed zaken. Ik probeer veel ‘buiten’ aanwezig te zijn, vind veel zaken interessant, juist als ik ze niet ken. En gelukkig hebben we hier goede, competente wethouders, die de dossiers kennen. Zelf krijg ik uiteraard ook een paar dossiers, waaronder veiligheid.”

Veluwse terughoudendheid of westerse mondigheid?
“Die Veluwse terughoudendheid moet ik nog ontdekken. Ik ben ervoor gewaarschuwd, maar heb het nog nauwelijks ervaren. Ik hoop op een goede mix. Ik hou ervan de dingen te benoemen zoals ze zijn, maar soms is het goed om even na te denken voor je een antwoord geeft.”

Jeugdhulp, mantelzorg of regelen via de gemeente?
“De jeugd moet zich op een goede manier kunnen ontwikkelen. Als er hulp nodig is, probeer die dan zo dichtbij mogelijk te houden, via mantelzorg dus. Maar als het écht misgaat, of dreigt mis te gaan, is ‘zwaardere’ zorg nodig. Het is dus geen tegenstelling, maar een volgorde. Dat is ook de essentie van de hele decentralisatie in de (jeugd)zorg. Die decentralisatie was echt geen verkeerde richting, maar er zitten nog de nodige schoonheidsfouten in.”

Thuis eten of buitenshuis?
“Thuis eten vind ik heerlijk. Mijn vrouw kookt ontzettend lekker, zelf ben ik er minder bedreven in, ik kom niet veel verder dan Chili con carne omdat we dat bij de scouting regelmatig maakten. Uit eten gaan is ook heerlijk, dat doen we als er iets te vieren valt of bij een bijzondere gelegenheid.”

Sporten: actief of passief?
“Tegenwoordig passief, hoewel ik nog elke week hardloop. Lekker wandelen door de natuur met de hond vind ik ook heerlijk. In het verleden heb ik verschillende sporten gedaan, tennis, volleybal, zaalvoetbal, allemaal recreatief. Ik heb ook altijd op scouting gezeten. Sporten geeft plezier en is gezond. En bij al die verenigingen – sportverenigingen en culturele instellingen – zijn talloze vrijwilligers actief; dat vind ik mooi om te zien.”

Inwonerparticipatie of gemeentevoorschriften?
“Als wethouder heb ik regelmatig met inwonerparticipatie te maken gehad. Het lijkt me uitdagend om een bijdrage te leveren aan het verder ontwikkelen van inwonerparticipatie in Epe. Mensen zijn een onderdeel van een gemeenschap. Het is belangrijk om ze te laten meepraten en meedenken. Het zou mooi zijn als mensen zich herkennen in een uitkomst waarvan ze zelf onderdeel hebben uitgemaakt. Tegelijkertijd zijn er besluiten, bijvoorbeeld op het gebied van veiligheid, die je als burgemeester neemt, zonder particuliere inspraak.”

Referendum, ja of nee?
“Ik ben geen voorstander van het referendum. Veel onderwerpen lenen zich niet voor een simpel ‘voor’ of ‘tegen’. Wat je in binnen- en buitenland hebt kunnen zien, is dat zo’n referendum ‘gekaapt’ wordt door partijen die er hun eigen belang mee dienen. Burgerparticipatie en meedenken vind ik honderd maal meer waard dan vragen naar A of B. Ik ben ervoor om met elkaar het gesprek aan te gaan en dan stappen te nemen.”

Tekst: Ton Brands
Foto: Joop Luimes